శ్రీసభ రథసారథులు

ప్రసాద్ గార్లపాటి
18 Nov 2026
క్రీస్తును నిరాకరించినవాడు… క్రీస్తును హింసించినవాడు… చివరకు క్రీస్తు సంఘానికి పునాదులైన ఇద్దరు మహనీయులు!"
పేతురు – పౌలు అపోస్తలుల బసిలికాల ప్రతిష్ఠాపన జ్ఞాపకోత్సవం
18 నవంబర్ 2026
ఒకరు గురువును ఎరుగనని మూడుసార్లు చెప్పారు… మరొకరు అదే గురువును అనుసరించిన వారిని హింసించడానికి బయలుదేరారు!
వింత ఏమిటంటే… ఈ ఇద్దరినీ చరిత్ర తిరస్కరించలేదు. క్రైస్తవ విశ్వాస చరిత్రలో చిరస్థాయిగా నిలిపింది!
వారిలో ఒకరు పేతురు… మరొకరు పౌలు!
పశ్చాత్తాపపు కన్నీళ్ల నుంచి విశ్వాసపు పునాది వరకు!
ఒక రాత్రి… యేసు ప్రభువు విచారణకు గురవుతున్న సమయంలో, తన ప్రాణభయంతో పేతురు తన గురువును ఎరుగనని మూడుసార్లు నిరాకరించాడు. కోడి కూసినప్పుడు యేసు పలికిన మాటలు గుర్తుకొచ్చాయి. బయటకు వెళ్లి హృదయవిదారకంగా విలపించాడు (లూకా 22:54-62).
అదే పేతురికి పునరుత్థాన ప్రభువు మరో అవకాశం ఇచ్చాడు. "నీవు నన్ను ప్రేమించుచున్నావా?" అని మూడుసార్లు ప్రశ్నించి, తన గొర్రెలను కాయమని బాధ్యత అప్పగించాడు (యోహాను 21:15-17).
అలా బలహీనతలో కూలిపోయిన వ్యక్తి, విశ్వాసంలో అచంచలమైన నాయకుడిగా మారాడు!
హింసకుడి చేతుల నుంచి సువార్తికుడి కలం వరకు!
మరోవైపు సౌలు అనే వ్యక్తి క్రీస్తు అనుచరులను హింసిస్తూ దమస్కు మార్గంలో ప్రయాణిస్తున్నాడు. కానీ ఒక్క దివ్యకాంతి అతని జీవిత దిశనే మార్చివేసింది!
"సౌలూ, సౌలూ, నన్నెందుకు హింసించుచున్నావు?" అనే పరలోక స్వరం అతని అహంకారాన్ని కూల్చివేసింది (అపోస్తలుల కార్యములు 9:1-19).
క్రీస్తు సంఘాన్ని హింసించిన చేతులే తరువాత సువార్తను ప్రపంచానికి అందించాయి. సౌలు, పౌలుగా మారి అన్యజనులకు అపోస్తలుడయ్యాడు!
రెండు బసిలికాలు… ఒకే విశ్వాస వారసత్వం!
రోమ్ నగరంలో పేతురు, పౌలు పేర్లతో వెలసిన మహిమాన్వితమైన బసిలికాలు కేవలం అద్భుతమైన నిర్మాణాలు కావు. అవి క్రైస్తవ విశ్వాసానికి, అపోస్తలుల సాక్ష్యానికి, తరతరాల ప్రార్థనా జీవితానికి నిలువెత్తు స్మారక చిహ్నాలు.
ఒకరు క్రీస్తును నిరాకరించినప్పటికీ ఆయన కృపతో తిరిగి నిలబడ్డారు. మరొకరు క్రీస్తును వ్యతిరేకించినప్పటికీ ఆయన పిలుపుతో మారిపోయారు.
వారి జీవితాలు మనకు ఒక గొప్ప ఆధ్యాత్మిక సత్యాన్ని ప్రకటిస్తున్నాయి:
**మన గతం ఎంత చీకటిగా ఉన్నా, దేవుని కృప మన భవిష్యత్తును వెలుగుతో నింపగలదు!**
సంఘం అంటే కేవలం గోపురాలు, గోడలు, బలిపీఠాలు కాదు. క్రీస్తులో ఏకమై, ప్రేమలో జీవించే విశ్వాసుల సమాజం!
కాలం ఎన్నో కట్టడాలను నిర్మిస్తుంది… మరెన్నో కట్టడాలను కూల్చివేస్తుంది. రాజులు తమ సామ్రాజ్యాలను నిర్మిస్తారు… చరిత్ర వాటిని మట్టిలో కలిపేస్తుంది.
కానీ దేవుని కృపతో మారిన ఒక హృదయం, విశ్వాసంతో జీవించిన ఒక జీవితం, త్యాగంతో వెలిగిన ఒక సాక్ష్యం తరతరాలకు మార్గదర్శకమవుతాయి!
**పేతురు కన్నీళ్లు చిందించిన చోట విశ్వాసం వికసించింది… పౌలు కూలిపోయిన చోట సువార్త ప్రపంచాన్ని చేరింది…**
అందుకే మనం గుర్తుంచుకోవలసిన సత్యం:
దేవుడు మన గతాన్ని చూసి మనల్ని వదిలివేయడు… మన హృదయ పరివర్తనను చూసి మన జీవితానికి కొత్త అర్థాన్ని ఇస్తాడు!
