రాజాజ్ఞను ధిక్కరించిన విశ్వాసం
జ్వాలల నడుమ దర్శనమిచ్చిన నాలుగవ పురుషుడు!
ఒకవైపు భగభగమని మండుతున్న అగ్నిగుండం; మరోవైపు అహంకారంతో ఆగ్రహించిన చక్రవర్తి. బంగారు ప్రతిమ ఎదుట సాష్టాంగపడితే ప్రాణభిక్ష; తలవంచకపోతే అగ్నిదహనం. ప్రాణభయం విశ్వాసాన్ని బలిగొంటుందా? లేక విశ్వాసమే ప్రాణాన్ని మించినదని రుజువవుతుందా? వేల సంవత్సరాల క్రితం షద్రకు, మేషాకు, అబేద్నెగో అనే ముగ్గురు యువకులు ఎదుర్కొన్న అగ్నిపరీక్ష ఇదే (దానియేలు 3).

చక్రవర్తి శాసనం… యువకుల సంకల్పం
బబులోను చక్రవర్తి నెబుకద్నెజరు దూరా మైదానంలో ఎత్తైన బంగారు ప్రతిమను ప్రతిష్ఠించాడు. వాద్యఘోష వినిపించగానే ప్రజలందరూ ఆ ప్రతిమకు సాష్టాంగపడాలని, తిరస్కరించినవారిని మండే అగ్నిగుండంలో పడవేస్తామని శాసించాడు. వాద్యాలు మ్రోగగానే జనసమూహమంతా నేలకు వంగి మోకరిల్లింది. కానీ ఇశ్రాయేలు దేవునిపై విశ్వాసం ఉంచిన షద్రకు, మేషాకు, అబేద్నెగోలు మాత్రం శిరసు వంచక నిటారుగా నిలిచారు. సృష్టికర్తకు మాత్రమే చెందవలసిన ఆరాధనను నిర్జీవమైన విగ్రహానికి అర్పించడానికి వారి అంతరంగం అంగీకరించలేదు.

“ఆయన విడిపించకపోయినను…”
ఆగ్రహావేశాలతో రగిలిన రాజు వారిని తన సన్నిధికి రప్పించి, మనసు మార్చుకోవడానికి మరొక అవకాశం ఇచ్చాడు. అయినా వారి సంకల్పం చలించలేదు. “మేము సేవించుచున్న దేవుడు మమ్మును మండుచున్న అగ్నిగుండములో నుండి విడిపించుటకు సమర్థుడు… ఆయన విడిపించకపోయినను, మేము నీ దేవతలను సేవింపము; నీవు నిలబెట్టించిన బంగారు ప్రతిమను ఆరాధింపము” అని నిర్భయంగా ప్రకటించారు (దానియేలు 3:16–18). “దేవుడు రక్షిస్తేనే నమ్ముతాం” అనే షరతుపై వారి విశ్వాసం నిలబడలేదు. రక్షణ లభించినా, లభించకపోయినా దేవునికి విశ్వసనీయంగా ఉండటమే వారి తీర్మానం.

జ్వాలల నడుమ నాలుగవ పురుషుడు!
రాజు కోపం కట్టలు తెంచుకుంది. అతడు అగ్నిగుండాన్ని మామూలు కంటే ఏడు రెట్లు అధికంగా వేడిచేయించి, ఆ యువకులను బంధించి అందులోకి విసిరివేయించాడు. ఇక వారు బూడిదైపోయారని అతడు తలంచాడు. కానీ కొద్దిసేపటికే విస్మయంతో లేచి నిలబడి, “మనం ముగ్గురు పురుషులను కదా అగ్నిలో వేసింది? ఇదిగో, నలుగురు పురుషులు అగ్నిలో సంచరించుచున్నారు; వారికి ఏ హానియు కలుగలేదు” అని పలికాడు. ఆ నాలుగవ వ్యక్తి రూపం దేవతాకుమారుని పోలి ఉందని కూడా అన్నాడు (దానియేలు 3:24–25). ఏ బంధనాలతో వారిని అగ్నిలో పడవేశారో, ఆ బంధనాలే తెగిపోయి, వారు స్వేచ్ఛగా జ్వాలల మధ్య నడయాడుతున్నారు.

రాజు వారిని బయటకు రమ్మని పిలిచాడు. షద్రకు, మేషాకు, అబేద్నెగోలు అగ్ని మధ్యనుండి బయటకు వచ్చారు. వారి దేహాలకు గానీ, శిరోజాలకు గానీ, వస్త్రాలకు గానీ మంటల వలన ఎలాంటి హానీ కలుగలేదు; కనీసం అగ్ని వాసన కూడా వారిని అంటలేదు. ఈ మహాద్భుతాన్ని చూసిన రాజు వారి దేవుని సర్వశక్తిని ఒప్పుకొని ఆయనను స్తుతించాడు. అనంతరం ఆ ముగ్గురినీ బబులోను సామ్రాజ్యంలో ఉన్నత పదవులకు ఎత్తాడు (దానియేలు 3:26–30).
ఈ సంఘటన మనకు బోధించే సత్యం
ఈ కథలోని అసలు గొప్పదనం అగ్ని నుండి ప్రాణాలతో బయటపడిన అద్భుతంలోనే కాదు; ప్రాణరక్షణ కోసం విశ్వాసాన్ని అమ్ముకోవడానికి నిరాకరించిన ఆ యువకుల స్థిరచిత్తంలో కూడా ఉంది. మన జీవితాల్లోనూ అన్యాయం ఎదురైనప్పుడు సత్యపక్షాన నిలవడం, అందరూ తప్పుదారి పట్టినప్పుడు వారితో చేతులు కలపకపోవడం, ఒత్తిళ్ల నడుమ కూడా విశ్వాసాన్ని కాపాడుకోవడం అవసరం. సరైన మార్గాన్ని ఎంచుకున్నందుకు కొన్నిసార్లు మూల్యం చెల్లించవలసి రావచ్చు. ఈ కథ కష్టాలన్నీ తప్పకుండా తొలగిపోతాయని హామీ ఇవ్వదు; కష్టాల నడుమ కూడా దేవునిపై నమ్మకంతో నిలబడే ధైర్యాన్ని మాత్రం ప్రసాదిస్తుంది.

ముగింపు: అగ్ని మండినా విశ్వాసజ్యోతి ఆరిపోకూడదు!
ఆ ముగ్గురు యువకులు అగ్నిని చల్లార్చలేకపోయారు; రాజశాసనాన్ని రద్దు చేయించలేకపోయారు. అయినా తమ విశ్వాసాన్ని మాత్రం వీడలేదు. మన జీవితాల్లో సమస్యలు చుట్టుముట్టినప్పుడు, మన ప్రార్థనలకు సమాధానం ఆలస్యమైనప్పుడు కూడా దేవునిపై నమ్మకాన్ని సడలనీయకుందాం. సత్యానికి, న్యాయానికి, మన అంతరాత్మకు విధేయులమై నిలుద్దాం. అగ్నిగుండంలోకి అడుగుపెట్టడం ఓటమి కాదు; జ్వాలల నడుమ కూడా దేవునికి విశ్వసనీయంగా నిలవడమే నిజమైన విజయం. అటువంటి విశ్వాసాన్ని, ధైర్యాన్ని, స్థిరత్వాన్ని దేవుడు మనకు అనుగ్రహించునుగాక! ఆమేన్!