*బేతెస్దా కొలను - నిరీక్షణ నెలవు*
యోహాను 5:1–9

పరిచయం - ముప్పై ఎనిమిది సంవత్సరాల మౌనవేదన

ప్రియమైన క్రీస్తు విశ్వాసులారా!

కాలం ఎవరి కోసం ఆగదు. ఋతువులు మారుతాయి, తరాలు గడిచిపోతాయి, జీవితాలు కొత్త గమ్యాలను చేరుకుంటాయి. కానీ కొన్ని జీవితాలు మాత్రం ఒకే వేదన దగ్గర నిలిచిపోతుంటాయి; కొన్ని హృదయాలు ఒకే ఆశ కోసం సంవత్సరాల తరబడి ఎదురు చూస్తుంటాయి .

అలాంటి ఒక జీవితమే యెరూషలేములోని బేతెస్దా కొలను ఒడ్డున పరుపుపై పడి ఉన్న ఆ మనిషిది!

యోహాను సువార్త చెబుతున్న ప్రకారం, ఆ కొలను దగ్గర ఐదు మంటపాలు ఉన్నాయి. వాటి నీడలో అంధులు, కుంటివారు, పక్షవాత రోగులు అనేకమంది స్వస్థత కోసం ఎదురుచూస్తున్నారు. ఆ మంటపాలు కేవలం రాతి నిర్మాణాలు కావు; బాధితుల కన్నీళ్లకు, నెరవేరని ఆశలకు, మానవ అసహాయతకు మౌనసాక్ష్యాలు.

ఓ బేతెస్దా కొలను!

నీ తీరాన ఎన్నో ఆశలు వికసించి వాడిపోయాయి; నీ మంటపాల నీడలో ఎన్నో హృదయాలు మూగగా రోదించాయి. నీ జలాలపై సూర్యకిరణాలు మెరిసినా, నీ ఒడ్డున పడి ఉన్నవారి జీవితాల్లో మాత్రం స్వస్థత కోసం నిరీక్షణ కొనసాగింది.

అక్కడ ఒక మనిషి ముప్పై ఎనిమిది సంవత్సరాలుగా వ్యాధితో బాధపడుతున్నాడు (యోహాను 5:5).

ముప్పై ఎనిమిది సంవత్సరాలు!

ఎన్ని ఉదయాలు ఆశతో మేల్కొని ఉంటాడు? ఎన్ని సాయంత్రాలు నిరాశతో తలవంచి ఉంటాడు? తన చుట్టూ ఇతరులు వెళ్లిపోవడాన్ని, కాలం మారడాన్ని చూస్తూ, తన జీవితంలో మార్పు కోసం ఎంతగా ఎదురుచూసి ఉంటాడు!

అతని చుట్టూ నీరు ఉంది - కానీ స్వస్థతను అందుకోలేని అసహాయత ఉంది. మనుషులు ఉన్నారు - కానీ తనను కొలనులోకి దింపే చేయి లేదు. ఆశ ఉంది - కానీ దాన్ని అందుకునే శక్తి లేదు.

అతని హృదయవేదన ఒక్క మాటలో వినిపించింది:
*
“నన్ను కొలనులోకి దింపడానికి నాకు మనుష్యుడు లేడు!” (యోహాను 5:7*)

ఇది ఒక రోగి మాట మాత్రమే కాదు; తోడు కోసం ఎదురుచూస్తున్న ప్రతి ఒంటరి హృదయపు మూగ రోదన!

మన సమాజంలోనూ ఇలాంటి బేతెస్దాలు ఉన్నాయి ఆసుపత్రి మంచాలపై, ఒంటరి వృద్ధుల గదుల్లో, కుటుంబ సమస్యల మధ్య, నిరాశతో కుంగిపోయిన హృదయాల్లో. వారి బాధను చూసి వెళ్లిపోవడం సులభం; వారి పక్కన నిలబడి చేయూతనివ్వడం నిజమైన క్రైస్తవ ప్రేమ.

అలాంటి వేళ, ఆ మనిషిని వెదుక్కుంటూ యేసుక్రీస్తు వచ్చాడు!

**మనిషి స్వస్థత కోసం ఒక స్థలాన్ని చూస్తున్నప్పుడు, దేవుడు స్వస్థత అవసరమైన మనిషిని చూడటానికి వచ్చాడు!**

లోకం అతనిలో ఒక రోగిని చూసింది; క్రీస్తు అతనిలో కరుణకు అర్హుడైన ఒక వ్యక్తిని చూశాడు. అతని గతాన్ని మాత్రమే కాక, అతని జీవితంలో కొత్త ఆరంభానికి ఉన్న అవకాశాన్ని చూశాడు.

యేసు అతనిని అడిగాడు:

*“నీవు స్వస్థత పొందాలని కోరుతున్నావా?”** (యోహాను 5:6)

ఈ ప్రశ్న మనల్ని కూడా ఆత్మపరిశీలనకు పిలుస్తోంది. మన హృదయంలోని ద్వేషం నుంచి బయటపడాలని కోరుకుంటున్నామా? పాపపు బంధాలను విడిచి దేవుని వైపు తిరగాలని ఆశిస్తున్నామా? నిరాశ మధ్య కూడా విశ్వాసంతో ముందుకు సాగడానికి సిద్ధంగా ఉన్నామా?

క్రీస్తు స్వరం - నూతన జీవితానికి పిలుపు

యేసు అతనితో అన్నాడు:

*“లేచి, నీ పరుపు ఎత్తుకొని నడువు!”** (యోహాను 5:8)

ఈ మాటల్లో కేవలం ఒక ఆజ్ఞ లేదు; దైవిక అధికారం, కృప, నూతన జీవితానికి పిలుపు ఉన్నాయి.

“లేచి” నిరాశే నీ జీవితానికి చివరి మాట కానివ్వకు.

“నీ పరుపు ఎత్తుకొని” నీ బలహీనతే నీ సంపూర్ణ గుర్తింపుగా మారనివ్వకు.

“నడువు” విశ్వాసాన్ని ప్రేమగా, పశ్చాత్తాపాన్ని జీవిత మార్పుగా, ప్రార్థనను సేవగా ఆచరణలో పెట్టు.

సువార్త ప్రకారం, ఆ మనిషి స్వస్థత పొంది తన పరుపును ఎత్తుకొని నడిచాడు (యోహాను 5:9). ఒకప్పుడు అతని అసహాయతకు గుర్తుగా ఉన్న పరుపు, ఇప్పుడు అతని జీవితంలో జరిగిన మార్పుకు సాక్ష్యమైంది.

ఈ అద్భుతం ప్రతి వ్యాధిగ్రస్తుడూ వెంటనే శారీరక స్వస్థత పొందుతాడనే హామీ కాదు. అయితే, బాధలో ఉన్నవారిని క్రీస్తు కరుణతో చూడాలని, అవసరమైన సహాయాన్ని అందించాలని, కష్టాల్లోనూ నిరీక్షణను విడిచిపెట్టకూడదని ఈ సువార్త మనకు బోధిస్తుంది.

ముగింపు - ఆ పరుపు ఇక బలహీనతకు గుర్తు కాదు!

ప్రియమైన విశ్వాసులారా!

బేతెస్దా కొలను దగ్గర ముప్పై ఎనిమిది సంవత్సరాల నిరీక్షణకు క్రీస్తు వాక్కు కొత్త దిశను చూపించింది. మనిషి తన జీవితాన్ని మార్చే శక్తి తనలో లేదని భావించిన వేళ, ప్రభువు అతని దగ్గరకు వచ్చి అతనికి నూతన ఆరంభాన్ని ప్రసాదించాడు.

ఓ బేతెస్దా కొలను!

నీ మంటపాల మధ్య మానవ అసహాయత కనిపించింది; కానీ అక్కడే దైవిక కరుణ కూడా ప్రకాశించింది. నీ తీరాన నిరీక్షణ కన్నీళ్లు రాలాయి; అదే తీరాన క్రీస్తు స్వరం నూతన జీవితానికి పిలుపునిచ్చింది.

ఈ రోజు మనలోనూ కొన్ని పరుపులు ఉన్నాయి క్షమించలేని ద్వేషం, విడిచిపెట్టలేని పాపపు అలవాట్లు, గతపు గాయాలు, నిరాశతో నిండిన ఆలోచనలు. క్రీస్తు మనల్ని నిందించడానికి కాదు, తన కృపతో మార్పు వైపు నడిపించడానికి పిలుస్తున్నాడు.

అందుకే, మనకు తోడు లేని వారికి తోడుగా నిలుద్దాం; బాధితుల కన్నీళ్లను గౌరవిద్దాం; రోగులను పరామర్శిద్దాం; ఒంటరివారికి ప్రేమను పంచుదాం. మన విశ్వాసం మాటల్లోనే కాక, మన సేవలోనూ కనిపించాలి.

బేతెస్దా మనకు నేర్పే గొప్ప సత్యం ఇదే:

**మన నిరీక్షణకు సమాధానం ఎప్పుడు, ఎలా వస్తుందో మనకు తెలియకపోవచ్చు; కానీ బాధలో ఉన్నవారిని విడిచిపెట్టని క్రీస్తు ప్రేమపై మనం విశ్వాసం ఉంచగలం.**

ఆయనలో మనకు కృప ఉంది; ఆయనలో మనకు ఆశ ఉంది; ఆయన మార్గంలో నడవడానికి మనకు పిలుపు ఉంది.

ముగింపు ప్రార్థన

కరుణామయుడా యేసయ్యా!

బేతెస్దా కొలను దగ్గర ఉన్న ఆ రోగిని కరుణతో చూసినట్లే, బాధలో ఉన్న మమ్మల్ని కూడా నీ ప్రేమతో చూడు. నిరాశలో ఉన్నవారికి ఆశను పంచే హృదయాన్ని, ఒంటరివారికి తోడుగా నిలిచే మనసును, పాపం నుంచి తిరిగి రావడానికి పశ్చాత్తాపాన్ని మాకు ప్రసాదించు.

మా నిరీక్షణలో మమ్మల్ని బలపరచి, మా విశ్వాసాన్ని ప్రేమగా, మా ప్రార్థనను సేవగా మార్చు. నీ కృపలో నడుస్తూ ఇతరులకు ఆశను పంచే సాక్షులుగా మమ్మల్ని తీర్చిదిద్దు.
ఆమెన్....