తపస్సుకాలపు ప్రధాన ఆచరణలైన ప్రార్ధన, ఉపవాసం, ప్రాయశ్చిత్తం, ధర్మక్రియల ద్వారా ప్రతి క్రైస్తవుడు క్రీస్తుని శ్రమలలో పాల్గొని క్రీస్తుతో కల్వరికి పయనించడమే తపస్సుకాలపు ప్రధానమైన లక్ష్యమని పునీత అగస్టీను
విశ్వసించారు.అయితే క్రీస్తుని సిలువ మార్గంలో పయనించడమనేది కేవలం తపస్సు కాలానికే పరిమితం కాకూడదు అని కూడా అభిప్రాయపడ్డాడు.ప్రతి క్రైస్తవుడు ఎల్లవేళలా సిలువను కళ్ళముందు పెట్టుకొని నడవకపోతే ఇహలోక వ్యామోహక వలయాలతో చిక్కుకొనే ప్రమాదముందని కూడా హెచ్చరించాడు.ఈ విధమైన జీవితం జీవించడానికి తపస్సు కాలంలో ఇంకా అధికమైన శ్రద్దను కనపరచాలని, ఎందుకనగా తపస్సు కాలం క్రైస్తవ జీవిత విశిష్ట సారాన్ని కలిగియున్నదని బోధించాడు.